چشاش شابلون زیبایی است

یا رب روا مدار که مرا دلبری ثمین،

دل گیرد و ببرد بشکند ، چنین

 

قصدت چه بود که خلق کرده ای چنان

مه روی خوش سخنی در دل زمین

 

چشمش چنان زده طعنه به آهوان

مویش به قتل من خسته در کمین

 

بی اعتنا شده بر حال من که ,غم

گاهی به حال دلم میشود غمین

 

ابرو کشیده و لبها ظریف و دُّر

خلق کرده ای و مرا گفته ای ، ببین

 

رویش چنان به دلم میدهد سرور

بر هر تبسم و خندش صد آفرین

 

قلبم ز جا شده کنده ولی کجاست

اویی که در دل دنیا شده نگین

 

در حسرتم که بگیرم دو دست او

در حسرتم که بماند رفیق و هین

 

یا مهر او ز دل من برون بکش

یا مهر مرا در دلش بچین

 

پ.ن:

کاش میفهمیدم چی شد که اینهمه رفتارش تغییر کرد